Rezydencja podatkowa
Rezydencja podatkowa to dokument wydawany przez administracje skarbowo-podatkowe w danym kraju potwierdzający status rezydenta podatkowego.
Obecnie obowiązujące kryterium rozgraniczenia między nieograniczonym (tzw. rezydencja podatkowa) a ograniczonym obowiązkiem podatkowym. Zgodnie z tym kryterium zakres obowiązku podatkowego danej osoby fizycznej uzależniony jest od jej miejsca zamieszkania w Polsce. Osoby, mieszkające w naszym kraju, uznawane są za podatników podlegających w Polsce opodatkowaniu od całości (wszystkich) swoich dochodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Natomiast ci, którzy nie posiadają miejsca zamieszkania w Polsce, podlegają opodatkowaniu w naszym kraju jedynie od dochodów osiąganych na terytorium naszego kraju (w tym od dochodów za pracę wykonywaną w Polsce).
W praktyce, w celu ustalenia, czy dana osoba posiada miejsce zamieszkania w naszym kraju, posługiwano się art. 25 kodeksu cywilnego (dalej: k.c.), w świetle którego ?miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu”. Zgodnie z wykładnią SN dotyczącą tego przepisu o tym, gdzie dana osoba ma miejsce zamieszkania, decyduje nie tylko sam zamiar przebywania, lecz również okoliczności o charakterze osobistym i gospodarczym, które ten zamiar potwierdzają. Definicja wpływa na sposób i możliwość rozliczenie dochodów z zagranicy osób pracujących za granicą oraz spowodowała, iż mamy w Polsce więcej cudzoziemców-rezydentów, a za granicą – więcej Polaków – nierezydentów.
